NIEZROŚNIĘTY WYROSTEK ŁOKCIOWY

 

 

Niezrośnięty wyrostek łokciowy dodatkowy  (Ununited anconeal process - UAP)

Wyrostek łokciowy dodatkowy rozwija się u psów jako wtórne centrum kostnienia kości łokciowej w 12 tyg. życia, a po 6 miesiącu życia łączy się z kością łokciową, z jego wyrostkiem łokciowym. Jeżeli w wyniku zaburzeń rozwojowych lub np. urazu mechanicznego nie dojdzie do jego połączenia, pozostaje on jako wolny element kostny lub zostaje przyczepiony za pomocą tkanki włóknistej. Wyrostek dodatkowy niezłączony, złamany jest elementem ruchomym i prowadzi do uszkodzeń chrząstki stawowej, bolesności, kulawizn, zapaleń, czego następstwem są choroby zwyrodnieniowe o różnym stopniu nasilenia. Objawy chorobowe zazwyczaj ujawniają się między 6, a 12 miesiącem życia. Schorzenie dotyczy ras dużych i olbrzymich, a rasą predysponowaną jest owczarek niemiecki.

 

Diagnostyka

Diagnostyka schorzenia opiera się o klasyczną radiografię, jednakże w subtelnych przypadkach gdzie wyrostek łokciowy dodatkowy jest luźno przyłączony, stosuje się tomografię komputerową. Na zdjęciu rtg w projekcji bocznej zgiętego stawu, można zaobserwować szczelinowate przejaśnienie świadczące o oddzielającym sie wyrostku łokciowym dodatkowym od wyrostka łokciowego. W przypadkach gdzie proces chorobowy trwa dłużej widoczne są osteofity charakterystyczne dla zmian zwyrodnieniowych stawu.

 

Leczenie

Psy ze stwierdzonym schorzeniem poddaje się zabiegowi operacyjnemu. Największą szansę na uzyskanie dobrego wyniku leczniczego daje jedynie jego przyłączenie do wyrostka łokciowego. Operacja taka jest możliwa jedynie u psów, których diagnoza została wcześnie postawiona, gdzie luźny wyrostek dodatkowy łokciowy nie zmienił kształtu. W przypadkach przewlekłych, w których wyrostek już zmienił kształt oraz w stawach ze zmianami wytwórczymi najbardziej odpowiednie leczenie polega na jego całkowitym usunięciu. W Klinice Niedzielski w operacyjnym leczeniu niezrośniętego wyrostka dodatkowego poleca się jego przytwierdzenie, przy użyciu specjalnie opracowanej dla pacjentów śruby chirurgicznej, w połączeniu z osteotomią bliższą kości łokciowej.